خرمشهر را خدا آزاد کرد
شعر در مورد ازادی خرمشهر
تشنه
ام چرا کسی آبم نمی دهد
در پاسخ سوال؛ جوابم نمی دهد
این روزها عجیب گرفتار و خسته ام
تسلیم روزهای پس از این نشسته ام
چون طفل در رحم؛ به کناری خزیده ام
زانوی غم گرفته و خلوت گزیده ام
چشمی مرا دوباره رصد می نمود کاش
دستی مرا دوباره مدد می نمود کاش
آنکه مرا به سنگ محک می زند کجاست؟
جائی که خون به خاک؛ شتک می زند کجاست؟
یادش بخیر پشت همین روزهای سرد
خورشید بود همنفس مردهای مرد
جائی که مرگ بوسه به دستان عشق زد
دلتنگ بود و بر صف مستان عشق زد
واینجا خرمشهراست خرمشهر
خواه تشنه باشد یا سیراب
خرم باشد یا ویران
اینجا
خونین شهر است خونین شهر
تجلی
گاه شجاعت یک ملت
هنوز در سینه دارد دیوارهایش یادگاری سربهایت را
راستی تو برادر منی!؟ لا لا….
خواهرم زیر چکمه های تو جان داد در حالیکه شهادت را آبستن بود
و اینجا
خرمشهر است بندری به انتظار
خرمی نشسته
در کنج
خلیج فارس با مردمی رنجور
نخل های
سوخته نخل های بی سر
بلند سربلند.
لبیک، اللهم لبیک *** لبیک یا رسول الله *** لبیک یا اصحاب رسول الله *** لبیک یا اولیاء الله